Mukaddes Kitap değiştirildi mi? 1 Oktober 1965

Bu konu ise tam tersi bir tarzla işleniyor. Bu sefer Kurandan aldıkları ispatlar ile Mukaddes Kitabın değiştirilmemiş olduğunu ispatlıyorlar! Hayret, Kuran hem “Allah’tan olamaz” denilen bir kitapken, şimdi de Mukaddes Kitabı savunan bir kitap oluveriyor! Bu numara da hemen hemen her Hıristiyan misyonerlerinin, son zamanlarda Müslüman’ı kendi tarafına çekerken kullandığı bir taktik oldu! Hatta kendilerinin verdikleri ayetleri de buraya yazacağım. Yalnız bu sefer ben de Şahitlerin görüş açısıyla beraberim, ama onların sahip olduğu sahteci ikiyüzlülükle değil!

İslam âlemi Mukaddes Kitabın, yani Tevrat-Zebur-İncil’in değiştirildiğini iddia ederler. Bu da çok büyük bir saçmalıktan başka bir şey değildir. Eğer mukaddes Kitap Allah sözüyken değiştirilene biliyorsa, Kuran da aynı şekilde değiştirilmiştir dememiz gerekir. Hep aynı konuları tekrar etmeden, ben Şahitlerin bu konuda verdikleri ayetleri yazayım. Bakara, Sure 2:39 ,40 ve 76-79 ; 3:71-72 ve 79 ; 4:52 , 137 , 5:16, 47-50, 66-68 ; 10:95. Şahitler tüm bu ayetleri tek bir sureden almış. Bırakın bu ayetler ile Mukaddes Kitabın değiştirilmiş olduğunu, tam tersine; bu ayetler sadece Mukaddes Kitabı destekler ve “onu okuyun” der. “Mukaddes Kitap değiştirildi” diye yırtınan İslam âlemi düşünsün de belki utanırlar! Eğer Allah sözü değiştirilebilir diye bir kapı açmaya kalkarsak, ilk önce Allah’tan ve O’nun verdiği sözden şüphe etmekle kalmayız, Allah sözüdür diyebileceğimiz hiçbir dayanağımız da kalmaz. Hem bununla da Allah’ı adaletsiz yapmış oluruz. Çünkü Allah doğru ile yanlışı ayırt edebilecek bilgileri koruyamadıysa, ilerde bize nasıl hükmedebilir? O ise bütün insanlığa hükmederken bunu adil bir şekilde yapacaktır. Yoksa herkes: “Allah’ım ben bilmiyordum, neyin doğru neyin yanlış olduğunu gösteren elimizde hiçbir kanıt yoktu. Okuyabileceğimiz SENİN kitaplarını ise insanlar değiştirmişti. Bu yüzden de kafama göre davrandım, kendime göre doğru bulduğumu yaptım” demezler mi?

Bütün dünyaya bakın, karışık o kadar çok kültürün ve kanunların içinde neyin doğru olduğunu siz söylein. Bu mümkün müdür? Bir ülkede bira dahi içmek çok yasakken, başka bir yerde viskiyle yıkanılır. Ayrıca bu değerli bir gözle de görülür. Bir ülkede sokakta açık saçık neredeyse bir cinsel ilişki hariç her şey serbestken, başka bir ülkede karısının elini tuttu diye o kişiye çok kötü namussuzluk yapıyor gözüyle bakılıp, hatta bıçaklanıp öldürülene bilir! Afrika’da kadınlar çırılçıplak dolaşırken, aynı sıcaklıktaki başka bir ülkede, kadınlar gözlerine kadar örtünmüştür! Bu aşırı uçların arasında hangisi doğrudur diyebiliriz? Allah sözünü koruyamıyor ise, gelin de doğruyu siz bulun. Sevgi dolu bir Baba böyle bir şeyi yapar mı? Bakın İsa bu konu hakkında ne diyor:

Çünkü her dileyen alır, arayan bulur, kapıyı çalana kapı açılır.

“Aranızda hangi baba, ekmek isteyen oğluna taş verir? Ya da balık isterse ona balık yerine yılan verir? Ya da yumurta isterse ona akrep verir?

Sizler kötü yürekli olduğunuz halde çocuklarınıza güzel armağanlar vermeyi biliyorsanız, gökteki Baba'nın, kendisinden dileyenlere Kutsal Ruh'u vereceği çok daha kesin değil mi?” Luka 11:13

Eğer biz Allah’tan iyi ile kötüyü ayırt etmek için bilgi istersek, onu bizden gizleyip, insanlara da bozdurur mu? Allah bu üç kitapta da söz veriyor, “Ben sözümü koruyacağım” diye. Mezmurlar 12:6-7 ; İşaya 34:16 ; Matta 24:35 ; Yuhanna 5:39 ; Kurandan: Sure 6:34 ; 6:115 ; 5:48 ; 2:91.

Şahitlerin bundan sonraki yazıları bu ve buna benzer şekilde Kuranı kötülüyor. Ben başlangıçta yaptığım gibi, bire bir hepsini tercüme etmeye kalkmadım. Ancak en önemli kritikleri cevabımın içinde işledim. Yine en önemli bir neden, Allah’ın bir peygamberinin peygamber olması için ne gibi özelliklerinin olmasıydı. Bu konuyu ayetini belirterek yazmıştım. “Bir peygamberin söylediği o şey olmaz ve gerçekleşmez ise, Allah’ın adıyla o peygamber yalan söylemiştir” deniyordu. Yasanın Tekrarı ya da Tesniye kitabı 18:20-22’de. Yalnız bir peygamber için “kesin bir ölçü budur” diye bu ayeti de alamıyoruz. Çünkü o peygamber sahte bir peygamber de olsa, söylediği şey gerçekleşebilir diye de yazmıştım. Bu da Tesniye 13:1-3 de yazıyor. Çok derine girildiği zaman, bir kişinin peygamber olup olmadığını anlamak bazen çok zor da olabilir. Çünkü sahte bir peygamberin söylediği şey de yerine gelebilir. Bütün bunlar böyle olmasına rağmen, Allah’ın görevlendirdiği peygamberin, sağlığında söylediği o şeyin muhakkak gerçekleşmesi lazım. Bu bir şart. Bu nedenle bilgiye de aşırı derecede ihtiyacımız var. Fakat bu bilgi eğer bir Şahidin, bir Katolik’in, bir Müslüman’ın, bir Yahudi’nin ya da herhangi bir dinin dogması, yorumları ve doktrinleri doğrultusunda olursa, o zaman bütün bu dinler muhakkak ama muhakkak o gelen gerçek Allah’ın peygamberini yalancı ve sahte sayacaktır. Bütün dinler Allah’ın iradesine tam zıt olarak çalıştıklarından dolayı, geçmişte gelen peygamberleri hemen nasıl kabul etmeyip, karşı gelip, hatta onları öldürdüler ise, şimdi de eğer bir peygamber gelirse, bütün saydığım ve saymadığım bu dinler onu kabul etmeyecektirler. En başta karşı gelecek olanlardan biri de Yehova Şahitleridir! Allah kendilerinden izin almadan nasıl olurda onların yönetim kurulundan birini değil de başka birini peygamber atamıştır! O peygamber ancak bunlardan müsaade ister de, tüm dünya da o peygamberden ötürü bunları överse, yine de “eh olsun bari” yi bile zor derler. Halkın nabzına ve menfaatlerine uygun ise, bunların da her dediğine «evet» diyecekse, o zaman bile belki. Öbür taraftan da bütün bunları yapacak adam zaten Allah’ın peygamberi olmaz ve de olamaz.

Fakat biz konumuzda kalalım ve Muhammed’in sağlığında gerçekleşmesi gereken en az bir peygamberliğin olup olmadığını araştıralım. Peygamberliğin anlamı, «Allah’ın uyarılarını, sözünü ve gelecekte vaki olacak olayları önceden bildirmesi» demekti. Bunu bildiren, duyuran kişiye de peygamber deniyor. Basit bir anlatımla bunlar böyle. Şahitlerin Kuran hakkındaki bu son yazı serisinde, (1 Kasım 1965) bu konu da ele alınıyor. Onlar Rum suresindeki ikinci ayetin aslında saçma bir peygamberlik olduğunu savunuyorlar. Dedik ya, biri ille de taraf tuttu mu, artık öbürü ne söylerse söylesin, o taraf tutana göre bu hep saçmadır, yanlıştır. Bu ayette Kuran, Rumların yenileceğinden ve sonra tekrar yeneceğinden bahsediyor. Rumlar diye geçen bu ayetlerde, eski Bizans ya da başka adıyla Doğu Roma İmparatorluğu kastediliyor. Onları yenilgiye uğratanlar ise Persliler, şimdiki İran’ın bir bölge halkı. Üç ila 9 yıl içinde ise Rumların yeneceklerini Muhammed yine önceden söylüyor. (Rum, sure 30:2-4) Şahitler bu peygamberlik hakkında, her keskin görüşlü birinin de o zaman bunu önceden söyleyebileceğini savunuyorlar. Çünkü Rumlar o zamanın dünya kudreti durumundaydı ve yenmeleri de normaldir deniyor. Hâlbuki ilk seferinde yenildiklerini de unutmayalım. Verilenlerin ille de o tarihler arasında olmasına peki ne denmeli? Altı ay ya da iki sene denmiyor. 12 sene de denmiyor. Üç ila 9 sene içerisinde olacağından bahsediyor. Bu 3 sene ile 9 sene de esnek bir rakam gibi gözüküyorsa da, o tarihler arasında bu sözler gerçekleşmiştir. Zamanımızda her şey çok daha iyi hesaplanabilirken, yine de dünya hâkimi ülkelerin hesaplarında dahi çok yanıldıklarını görüyoruz. Demek ki öyle keskin bir görüş ile gelecekteki olayları tamı tamına söylemek pek o kadar kolay değil. Böyle olduğu halde Muhammed bunu nasıl bildi! Ben bu konu üzerinde hiç de fazla durmayacağım. Çünkü benim için daha önemli peygamberlikler var ki, bunların gerçekleşmesi daha bir imkânsızdı. Tabii bu konu Şahitler tarafından hiç mi hiç ele bile alınmıyor. Mesela Muhammed peygamber olduğunu ilan ettikten sonra, kendisini öldürmeye kalktıkları için o yerden kaçmak zorunda kalıyor. Yanılmıyorsam yanında da sadece bir kişi var, başka hiç kimse yok. Birçok zor şartlar altında zamanla bu taraftarlar çoğalır. Buna rağmen Muhammed’in tekrar o yere geri dönüp, hem de bütün o bölge halkının Müslümanlığı kabul edecekleri gerçeğini kestirmek için, gerçekten de peygamber olmak gerekir. O da fetih suresinde 27’inci ayette yazıyor. Orada:

Allah, Elçisine gösterdiği hak rüyayı onayladı. İnşallah siz güven içinde kiminizin başı tıraş olmuş, kiminizin saçları kısalmış bir halde korkusuzca Mescidi harama girersiniz. O sizin bilmediğinizi bilir. Bundan başka yakın bir zafer yazdı. Sure 48:27

Muhammed’in, hemen hemen tek başına başlatmış olduğu bütün bu olaylar sağlığında yerine geliyor. Şahitlerin en çok övündükleri bir şey de sayılarıdır. Şimdiki son rakamlar ile bütün dünya çapında 6 milyonu biraz geçmişler. Onların dışında olanlara: “Allah’ın laneti üzerlerine gelecek, bizden başka hiçbiri kurtulamayacak” dedikleri diğer Hıristiyanlar ise 2 milyardan fazla ve hemen arkasından Müslümanlık geliyor! Son bildiğim rakamlara göre 1,4 milyar. Eğer bereket sayıda ise, bu Şahitler o zaman için Muhammed’i başarılı, Allah’tan bereket almış biri olarak görmeleri gerekmez mi? Ben sayılar hakkında durmak istemiyorum. Bu sayılar ile övünenler Şahitler. Onların ne kadar komik olduklarını göstermeye çalışıyorum. Bir gerçek varsa, o da Muhammed’in sağlığında söylediği peygamberliklerin, hatta inanılması zor o iki peygamberliğin gerçekleştiğidir. Bunu insanlar ister kabul etsinler ister kabul etmesinler, bu İslam tarihinin bir gerçeğidir. Kabul etmek istemeyen, Mukaddes Kitapta geçen peygamberlikleri de kabul etmiyor demektir. Bazıları sözü geçen o olaylar gerçekleştikten sonra kaleme alınmış olduğunu iddia ederek, Mukaddes Kitap peygamberliklerini sahtekârlık olarak niteliyorlar. Hem de kimler biliyor musunuz? Genelde bu kitabın temsilcileri olan Hıristiyan düşünürleri! Aman daha fazla düşünmesin bunlar!

Yine Şahitler dahi son paragraflarda bir gerçeğe değinerek, Muhammed’in kendisini peygamber ilan etmesiyle, en azından bir müddet hiç de sevilmeyen bir kişi durumuna düştüğünü vurguluyorlar. Sözüm ona bu gibi sözlerle de “dikkat edin, bakın sizde Kuranı savunmaya kalkarsanız, Muhammed gibi sevilmeyen insanlar sınıfına girebilirsiniz” demek istiyorlar! Bunu söyleyenler ise sözüm ona “İsa Mesih’in izleri ardınca gidin” diye teşvikte bulunanlar. İsa’yı ölüme götürdükleri zaman onun tarafını tutan yanında bir kişi bile yoktu. Dikkat edin, “gezmeye götürdükleri zaman” demiyorum “ölüme götürdükleri zaman” diyorum. Neden öldürdüler? Körlerin gözünü açtı, topalları iyileştirdi, sağarlar duyar, dilsizler konuşur, kötürümler yürür, ölüleri ise dirilir yaptı diye mi? Bütün bunları Allah o kişi üzerinde yerine getiriyordu. Neden? “Ona iman edin, BEN o kişiyle beraberim” demek istiyordu da ondan. (Yuhanna 11:32-42 özellikle 42’inci ayet) İsa ise ne dedi? “Bana böyle yaptılarsa size daha neler yapacaklar”. (Yuhanna 15:20) Fakat bakın, böyle sahtekâr ve ikiyüzlü insanlara İsa bizzat ne diyor:

Haydi, atalarınızın başlattığı işi bitirin!

“Sizi yılanlar, sizi engerekler soyu! Cehennem cezasından nasıl kaçacaksınız?

İşte bunun için size peygamberler, bilge kişiler ve din bilginleri gönderiyorum. Bunlardan kimini öldürecek, çarmıha gereceksiniz. Kimini havralarınızda kamçılayacak, kentten kente kovalayacaksınız.

Böylelikle, doğru kişi olan Habil'in kanından, tapınakla sunak arasında öldürdüğünüz Berekya'nın oğlu Zekeriya'nın kanına kadar, yeryüzünde akıtılan her doğru kişinin kanından sorumlu tutulacaksınız.

Size doğrusunu söyleyeyim, bunların hepsinden bu kuşak sorumlu tutulacaktır.

“Ey Kudüs! Peygamberleri öldüren, kendisine gönderilenleri taşlayan Kudüs! Bir tavuk, civcivlerini kanatları altına nasıl toplarsa, ben de kaç kez senin çocuklarını öylece toplamak istedim, ama siz istemediniz. Mat 23:32-37

Bu ayetleri okuduktan sonra, Şahitlerin Muhammed hakkındaki, “aman onun gibi olmayın, o pek sevilen biri değildi” diye yazdıkları son teşviklerini okuyunca, ne kadar da çok inanılır oluyorlar. İsa’nın dediği gibi tam “ikiyüzlü engerekler” bunlar. Birleşmiş Milletleri (UN) «Şeytanın topluluğu» diye nitelerler, ama onlar kendilerine sınırlar koyana kadar da orada üyedirler. Açıklamalarında ise, oradaki arşiv kütüphanesi bilgilerini elde etmek için Birleşmiş Milletlere üye olduklarını söylerler. Şeytanın Milletlerinin gıdasından Allah’ın yeryüzündeki kavmi besleniyor! Hayret ki Allah kavmini besleyecek gıdayı bu insanlara Şeytan vasıtasıyla veriyor! Öbür taraftan geçimi için kışlada temizlikçilik yapan birini “Şeytana hizmet ettin” diye hemen aralarından atıyorlar. Mantığa bakın. Size çok daha açık bir şey söyleyeyim. Muhakkak ki dünyada herkesin hatası da vardır günahı da. Fakat böyle ikiyüzlü insanlara inanmak ve onların peşinde gitmekle, yalnız suçüstüne suç, yanlışlık üstüne yanlışlık yığmakla kalmıyoruz; bir de onların pisliklerini isteyerek sırtımıza alıp, onlara ortak olmakla, bütün değerleri ayaklar altında çiğniyoruz. Böyle ayaklar altına aldığımız o değerler yüzünden Allah bizlere muhakkak öfkeyle bakıyor. Bütün bunlardan sonra da biz hâlâ utanmadan kurtuluş mu ümit ediyoruz? Hem de yeryüzünde buna layık tek kavim olmakla! İnançtaki sapıklığa bakın, sonra da bunlara “Allah’ın seçtiği kavim” demeye devam edin.