Cehennem Ateşi- 1. Oktober 1965 der Wachtturm

“İbrani’ce yazılar günahın cezasının ölüm olduğunu belirtir:

Çünkü yaşayanlar biliyorlar ki, öleceklerdir; fakat ölüler bir şey bilmezler…Vaiz 9:5 (Tekvin 3:19; Hezekiel 18:4). İncil’de de bu durumun böyle olduğu tasdikleniyor. Orada:

“Zira günahın ücreti ölümdür” diye geçer. Romalılar 6:23. İsa Mesih’in kullandığı misallerde bazı ayetler görünüşte başka şekilde anlaşılabilir. Yine Vahiy kitabındaki ateş de harfen anlaşılmamalı. (Luka 16:19-31; Vahiy ya da Esinleme 20:14)

Kuran ise tam tersine bu konudan ne kadar uzaktır. Surelerin dörtte üçünde, yüzlerce kere cehennem ateşinden ve ebedi azaptan bahseder. O kadar ki, “yandıkça yanıp derileri yenilenecek” gibi. (Sure 2:207; 4:57; 25:14)

Bir sure hariç (9’uncu) her surede bahsedilen “bağışlayan ve esirgeyen bir Allah” nasıl böyle olabilir?” diyorlar.

Konuyla ilgili cevap:

Bu Şahit yüzyıllardır cehennem ateşini vaaz eden Hıristiyanlardan bahsetmemiş. Kiliseleri, katranla kaynayan kazanların içine itilen insanların resimleriyle süslüdür. Hıristiyanlar acaba bu öğretiyi nereden almıştır? Yoksa da Kurana mı inanmaya başlamışlar?! 1900 sene sonra Şahitler çıkmış, “cehennem azabı yok” demiş. Eğer onlar böyle dediyse, tamam artık bitti her şey. En doğru din zaten onlar değil mi?!

Fakat yine de bir şeyi kabul etmek zorunda kalıyorlar, “Mukaddes Kitapta bazı yerlerde böyle yanlış anlaşılabilecek durumlar varmış. Fakat bunlar sadece benzetmeden ibaretmiş. Harfen anlaşılmamalıymış.” Be adam madem bazı yerlerde Kurandaki gibi aynı şeyler geçiyor ise, bunlar da harfen anlaşılmaması lazımsa, neden Kurandaki her şey harfen anlaşılmalı? Kuranda da sembolik anlamda olan benzetmeler, misaller yok mudur? Hıristiyanlık gibi Müslümanlık da hatta Hindular, Budistler bile cehennem ateşini öğretir. Harfi anlamda, Hıristiyan kiliselerindeki resimler gibi. Resimlerde zebaniler ve ellerinde üç dilli mızraklarla o katran kazanlarından çıkmak isteyenleri içeri itiyordur. Bu resimleri genelde hep Hıristiyan âlemi yapmıştır. Müslümanlar öğretse de ben bu kadar yaygın resimli cehennem ateşlerini Hıristiyanlardan başka kimsede görmedim. Ama Şahitler bambaşka! Bu yüzden onlara ayrı bir cevap vermek lazım!

Kendilerinin verdiği ayetlerde de “ateş ve kükürt gölünden, ve ebetler ebedince, gündüz ve gece kendilerine azap edileceği” sırf İncilin en son kitabı olan Vahiy 20:10 da geçmez. İsa Mesih devamlı bir cehennem azabından bahsetmiştir. Yine ayetleri kendileri vermiş. Bu yalnız Luka 16:19-31 de değil birçok yerlerde geçer. Mesela Petrus’un bahsettiği ateş sembolik hiç olamaz. Son günlerle ilgili bu peygamberlik de nasıl ki Nuh’un tufanı günlerindeki «su» sembolik değil harfen gerçekleşti ise, aynı yerde bir sonraki ayette bahsettiği «ateş» de sembolik olamaz. 2.Petrus 3:6-7. Bir de Yahya’nın söylediği sözü düşünecek olursak:

Yahya ise hepsine şöyle cevap verdi: "Ben sizi suyla vaftiz ediyorum, ama benden daha güçlü Olan geliyor. Ben O'nun çarıklarının bağını çözmeye bile layık değilim. O sizi Kutsal Ruh'la ve ateşle vaftiz edecek.” Luka 3:16

...Cehennem ateşini hak edecektir. Matta 5:22 son kısımları. Bu ayetteki sözleri İsa misal vererek kullanmadı.

...kötülük yapan herkesi Onun egemenliğinden toplayıp kızgın fırına atacaklar. Matta 13:41-42. Burada da İsa misal vererek anlatmadı. Lütfen sizler de ayetlerin tümüne bakın, daha iyi anlayacağınızı umuyorum.

...Sonra solundakilere şöyle diyecek: “Ey lanetliler çekilin önümden! İblisle melekleri için hazırlanmış ebedi (sonsuz) ateşe gidin!” Matta 25:41.

…Yeryüzü toprağında uyuyanların birçoğu uyanacak: Kimisi sonsuz yaşama, kimisi utanca ve sonsuz iğrençliğe gönderilecek. Daniel 12:2

Bilmem bu kadar ayet yeterlimidir. Bu ayetler ile ben cehennemin katranlarını, ateşinin varlığını savunmuyorum. Nuh’un zamanında yeryüzündeki insanları suyla helak eden Allah, yine bu helak etme işini bu sefer kısmen ateşle de neden yapmasın? Ayrıca dirilişten sonra bir cehennem olduğu da kesin. Orada da Şahitlerin anlayışına göre, işlerine geldiği gibi, güle oynaya ölüme gidecek insanlar kast edilmiyor. Onlar “Kuranın Allah’ı isimsiz” derler ama kendi öğretilerinde, “Allah geleceği her zaman görmez” diye öğreten kafasız tarikatlar bunlar. “Hayır, ama görür ve bu Allah’ın bir özelliğidir” diye kendi ellerindeki kitaptan ispat edenleri de aralarından atan sahtekârlar! Onlar savunduklarını sandıkları Mukaddes Kitabı yerle bir eden tarikatlar, dinler, mezhepler. Bunlar Vahiy kitabında geçen, “içkiden sarhoş olmuş fahişe”. İçtikleri içki de milletlerin ulusların kanından oluşuyor. Kan içmekten sarhoş olmuş, kan emiciler. Bunlar hakkında İncil’in son kitabı Vahiyde: “Büyük Babil, dünya fahişelerinin ve iğrençliklerin anası” diye geçer. Vahiy-Esinleme 17:4-7’de yazıyor. Kanımızı emsinler diye kendimizi onlara sunanlar da bizleriz. Aptal, kafasız tembel olan, maalesef biz insanlarız. Onlar da tabii ki emerler. Onları o kadar şımartmışız ki, ne yapacaklarını şaşırmış bir şekilde kan içmekten sarhoş olmuşlar, kusmuklarının da içinde sendeliyorlar! Bakın onlar ve onlar gibilerinin hakkında Allah ne diyor:

Kâhinlerle peygamberler bile şarabın ve içkinin etkisiyle yalpalayıp sendeliyor; içkinin etkisiyle yalpalayıp sendeliyorlar, şaraba yenik düşmüşler. Yanlış görümler görüyorlar, kararlarında tutarsızlar. Sofralar kusmuk dolu, pisliğe bulaşmamış yer yok! “Kimi eğitmeye çalışıyor?” diyorlar, “kime iletiyor bildirisini? Sütten yeni kesilmiş, memeden yeni ayrılmış çocuklara mı? Çünkü bütün söylediği buyruk üstüne buyruk, buyruk üstüne buyruk, kural üstüne kural, kural üstüne kural, biraz şuradan biraz buradan …” Yeşaya 28:7-10

…Bu yüzden Rabbin sözü onlar için “Emir üstüne emir, buyruk üstüne buyruk, kural üstüne kural, kural üstüne kural, biraz şuradan biraz buradan” dır, madem öyle, varsın sırt üstü düşüp yaralansınlar, kapana kısılıp tutsak olsunlar. Yeşaya 28:13

Bu sözler tam bu insanlar için yazılmış yerinde olan sözler değil mi? Bunları ben söylemedim, Allah’ın sözlerinden olduğu gibi yazdım.

Bir kere Kuran’da ve Mukaddes Kitapta tarif edilen cehennem tam olarak hiçbir dinde tarif edilmiyor. Ne Müslüman’ı ne Şahidi ne Katolik’i ne de Yahudi’si. Hepsinin öğretileri saçma sapan, yüreklerinden gelen uydurmalar. Şahitler, cehennem masalından yılmış insanlara yeni bir sürüm ile gidip, “cehennem falan yok” dediler. Sırf bu yüzden de çok taraftar topladıkları, yine onların kendi yayınlarında yazıyor. Ben bu cehennem konusunu Kuran’ın ayetleri ile anlatırken, kararı size bırakacağım.

Kutsal Kitaplarda sözü geçen bu cehennemi ayrı yerlerde beklemeyelim. Yani iyi insanların hepsi göğe gidip, kötüler katran kazanlarında kaynayacak mantığı acaba Kuranda var mı yok mu ona bakalım. En sonunda da Mukaddes Kitap ile kıyaslayalım. Bakalım, o diriliş günü (kıyamet) Kuranda yazdığına göre nasıl olacakmış okuyalım.

Saatin geldiği gün günahkârlar bir saatten çok kalmadıklarına yemin ederler. Onlar hep böyle dönektirler. Ancak, kendilerine bilgi ve iman ihsan edilmiş olanlar derler ki: “Siz gerçekten Allah’ın kitabı üzere diriliş gününe kadar kaldınız. Diriliş günü bugündür; ancak siz bilmiyordunuz.” Rum sure 30:55-56

Bu ayeti biraz inceleyelim. Yukarıdaki ayette iki tip insan gurubundan bahsettiği kesin. Bir gurup imanlı, öbürü ise inanmayan ve dönek tipler. Peki, bu karşılaşma ne zaman olacak? Açıkça, diriliş gününde diye yazıyor. Ya o inkâr edenler ne diyorlar? “Biz ancak bir saatten çok kalmadık” diye kastettikleri yer mezarları, yani ölülerin bulunduğu yer. Öyle ya, ölen ve dirilen insan için zaman sıfır demektir. Ölüyken ne kadar zaman geçtiğini nereden bilsin! Onun için bu ayete göre inanmayanlar, yine dirilişe ve Allah’a inanmayı saçma bularak, “biz sadece bir saat falan kaldık” diyorlar. Bu ayette bir şey daha dikkatimizi çekiyor. Bu dirilen insanlar, bize anlatılan Müslüman ve Hıristiyan masallarındaki gibi değişik bir uzayda falan değil de yeryüzünde, dünyada olduğu bir gerçek. Kuranda var mı böyle bir ispat? Hem de çok açık ispatlar var. Bir yerinde şöyle yazıyor:

Orada yaşar, orada ölür ve oradan dirilip çıkarılırsınız. Araf, sure 7:25

Nerede yaşıyoruz? Dünyada. Nerede ölüyoruz? Dünyada. Peki, o halde bu ayete göre biz nerede dirilip çıkarılacakmışız? Yine Enbiya, sure 21:105 de şöyle yazar:

Gerçekten Biz Kitaptan sonra Zebur’da yazmıştık: “Yeryüzüne iyi kullarım mirasçı olurlar.”

Evet, bu ayet Mezmurlar kitabında 37:29 da geçer ve şöyle yazar:

“Salihler yeri miras alır ve onda ebediyen otururlar.”

Daha başka bu doğrultuda anlaşılan birçok ayetler var. Demek ki bu diriliş günü ve cennetin yeryüzünde olacağı kesin. Daha doğrusu şu soruyu soralım: “Başlangıçta yeryüzüyle ilgili Allah’ın amacı neydi?” Âdem yaratıldığında yeryüzünde yaratıldı. Müslümanların inancına göre göklerde değil. O yememeleri gereken ağaç göklerde ise, bu göklerin neresinde yetişiyordu?! Peki, cennette Âdem’in ismini verdiği o hayvanlar falan nerede yaşıyordu? Allah’ın: “Oradan çıkın”, ya da: “oradan inin” demesi, nedense bu insanlarda, “göklerden aşağıya inin” anlamına geliyor! Belki de o zamanki Aden bahçesi düzlük bir tepe üzerinde olamaz mıydı? Allah’ın da onlara: “Buradan inin” demesi çok mantıklıdır ve Mukaddes Kitapla uyum içindedir. Ne olursa olsun ama cennet yeryüzündeydi. Zaten Müslümanların ve onlar gibi olan Hıristiyanların ve bütün dinlerin, böyle saçma öğretileri sayesinde insanlarda bu kitaplara karşı sadece şüphe ve güvensizlik gelişmiştir. Kuran’da yaratılış hakkında havanın oluşumundan, sudan, ağaçlardan, hayvanlardan ve sonunda da insanın yaratılmasından bahsedilir. Bütün bunlar Müslümanlara göre dünyada değil de başka yerdeymiş! Onların inançları maalesef Kurana dayanmayan bir öğretidir. Ya onlar derin düşünemiyorlar ya da hayallerinden uydurdukları masalları daha çok seviyorlar. Allah’ın, Âdem’i yeryüzünde, dünyada yarattığını ise bütün bu kitaplar sadece onaylıyor. Başka öğretiler hiçbir gerçeğe dayanmaz, ancak saçmalıktır ve ispatlanamaz.

Cennet yeryüzünde olacak ise peki bu cehennem nerede olacak? Yine bu Kurandaki ayette, o iman etmeyenlerin de aynı yerde dirilip, hatta dönekliklerinden bahsettiğine göre; demek ki cennettekiler ile yüz yüze konuşabiliyorlar ise, aynı yerde oldukları kesin.

Peki, cennet ve cehennem aynı yerde mi olacak? Ayete göre evet. O zaman cehennem nasıl bir şey. Hiç uzatmadan hemen söyleyeyim ve sizler araştırın. Âdem itaat etmediği zaman Allah ona ne yaptı? Katranlara atıp, ateşlerde mi kavurdu? Aslında Âdem ölümsüzdü, yoksa ölüm ona bir ceza diye verilmezdi. İtaatsiz olmasıyla yaşlanmaya başladı ve öldü. Kitap ne diyor:

Rab Allah dedi: “İşte adam iyiyi ve kötüyü bilmekte bizden biri gibi oldu; ve şimdi elini uzatmasın ve hayat ağacından almasın, ve yemesin ve ebediyen yaşamasın” diye; böylece Rab Allah onu Aden bahçesinden kendisinin içinden alındığı toprağa işlemek için çıkardı. Tekvin 3:22-24

…Ve Âdem’in yaşadığı bütün günler 930 yıl oldu ve öldü. Tekvin 5:5

Bize öğrettikleri safsatalar gibi “ölüler aramızda dolaşıyor” diye bir şey yok. Çünkü Allah Âdem’e: “…çünkü ondan alındın; çünkü topraksın ve toprağa döneceksin” dedi. (Tevki-Yaratılış 3:19) Allah ona sanki Ali Cengiz oyunu yapar gibi: “Ölür gibi yapıp sonra da göklerde ruh olarak yaşamaya devam edeceksin” hiç demedi. Ruh çağırmayla ilgilenip bu işlerle meşgul olanlar, gördükleri belirtileri yapanın ölünün kendisi olduğunu sanırlar. Bu belirtileri aslında onların özelliklerini iyi tanıyan cinler yapıyor. Seyredenler ise aldıkları cevaplar ile aralarında ölmüş olanın dolaştığını varsayıyorlar. Çünkü o kötü ruhi yaratıklar daima insanlarla oynayıp, yokluğa, bunalıma, sonunda da insanları ölüme sürüklemekten çok büyük zevk duyduklarını Kutsal Kitaplarda açıkça yazıyor. Bunlar Kutsal Kitapların gerçeği. Bu yüzden o ruh çağıranlar ölmüş insanların ruhlarını değil de cinleri çağırıyorlar ve onlarla sohbet ediyorlar. Böyle şeylere eskiden ben hiç inanmazdım. Aslında bir gerçektir ve bizim gözümüzle görmediğimiz ruhi yaratıkların varlığını kabul etmemek, Allah’ı inkâr etmek demektir. Çünkü eğer böyle ruhi yaratıklar yok ise, dünyamızdaki bütün kötü olan sapmalar ve saptırmalar ile ortaya her şeyi sadece Allah’ın yaptığını düşünmek çıkar ki, bu da Allah’a leke getirir ve gerçek değil terbiyesizce bir iftira olur.

Evet, gelelim konumuzun devamına. Âdem suç işlediğinde aldığı ceza ne oldu ise, dirildikten sonra “cehenneme layık” denilen insanlara da yine aynısı olacak. Âdem suç işledi diye ebedi hayat ümidini kaybetti ve yaşlanıp öldü. Fakat dirilişte, yani kıyametten sonra bir fark olacak. Şimdiki zamanda iyi de kötü de yaşlanıp ölüyor ve yok oluyor. Fakat tekrar dirilişte sadece o iman etmeyen ve inatçılıkta devam edip Allah’tan nefret eden insanlar yaşlanmaya başlayacak. Bu yüzden Kuranda “onlar yüzlerinden tanınırlar” sure 55:41; “bazı yüzler kararır ve felaketi anlarlar” diye geçer. (Sure 75:24-25) Yine bu yüzden “derileri yenilenecek” denmesi, günümüzde de yaşlılıkta olan şey değil midir? Kuran yaşlılıkta olan ve insanın derisinin buruşmasını, aynı yanmak gibi bir şekle girmesini kastediyor. Genç bir insanın derisiyle 80-90 yaşındaki birinin derisi arasındaki fark aynı mıdır? Ya da çok genç de olsa, kaza sonucu ateşte yanmış bir deriye bakın. Aynı o 80-90 yaşındaki insanın derisiyle benzerlik içinde değil midir? Bütün ipuçları ve Allah’ın başlangıçtan beri suç işleyene verdiği ceza bunu gösteriyor. Allah ilk insan Âdem ve Havva’ya bu cezayı verdiyse, dirilişten sonra kötü insanlara da aynı cezayı verecektir. Hem Allah neden değişsin ki? Bu konuyla ilgili ayetler: Tekvin 2:17 ve 3:19; Yeşaya 65:20; Yakup 5:3; Vahiy 20:14; Sure 73:17; Sure 7:48

Ayrıca bir ayette Allah açıkça: “Çünkü Ben, Rab, Ben değişmem” diye geçer (Mukaddes Kitap-Malaki 3:6).

Sembolik anlamları olmasına rağmen, ateş ve cehennem hakkında kullanılan bu misaller hem Kuranda hem de Mukaddes Kitapta çok yerinde kullanılmış. Anlayamadığım yan, Mukaddes Kitapta kullanılırken anlamı açıklanıp, sembolik mi değil mi diye düşünülürken, araştırılırken; Kuranda geçtiği zaman neden olduğu gibi anlaşılması gerekiyor?! Hiçbir sembolik anlamın olabileceği bile kabul edilmiyor! Bu konuyla ilgili, cehennem hakkında Kurandaki zakkum ağacı geldi aklıma. Bu ağacın yaprakları acı ve yenmez bir şey olduğu biliniyor. Anlatılan, bu ağacın meyvesi cehenneme layık sayılanlar içinmiş. Şimdi bir düşünün, her yeri ateş olan bir yerde, ağaç nasıl yetişiyor? Bu ağaçların kökleri hangi ateşe gömülü? Demek ki cehennemde toprak da var, ağaç da var, su da var! Sure 37:64 Devamlı bir diyalog içinde olan cennet halkıyla bir arada yaşadıkları, yalnız zamanla arlarında bir sınırın olacağı da kesin. Orası neresi? (Sure 7:48-50 Luka 16:19-31)

Bütün yeryüzünü cennet haline getirmesi için Âdem’e emri veren kimdi? Allah’ın verdiği bu emir Âdem’in günah işlemesiyle bozulacak mıydı? İnsanların veya hangi yaratık olursa olsun, onların yaptıkları hatalardan, günahlardan dolayı Allah amacından vazgeçer mi? O’nun emri bozulabilir mi? Eğer Allah o zaman “çoğalın, yeryüzünü doldurun, ve onu kendinize tabii kılın” diye cennetin tüm dünya çapında olması için emir verdiyse, o emir de yerine gelecektir. Bundan benim hiç şüphem yok. İnanmayanların araştırmasını öğüt veririm. Hem bunları araştırmak, ebedi mutlu bir hayat için değmez mi?